Merhaba arkadaşlar, Quality of Service makalele serimizin bu bölümünde Classification yani sınıflandırmadan bahsedeceğiz. Classification kısaca, trafik tiplerini tanımlama ve kategorilere ayırmaktır. QoS uygulamaları geliştirirken birinci adımımız her zaman Classification olacaktır. Network trafiğimizi sınıflara ayırarak, farklı priority dereceleri oluşturabiliriz. Genel bir öneri, Classification’ın mümkün olduğu kadar kaynağa yakın yapılması şeklindedir.
Classification için genel olarak access-listler, NBAR, DSCP veya IP Precedence değerleri gibi kriterler kullanılar. DSCP veya IP Precedence bitlerinin (IPv4 ToS alanı) sınıflandırma da kullanılabilmesi için daha önceden bu alanlara değerler atanması gerekmektedir (Marking). Marking işleminden daha sonraki makalelerimizde bahsedeceğiz. Ama bizlere şimdilik yardımcı olacak kadar, CoS, Ip Precedence ve DSCP değerlerinden kısaca bahsetmek istiyorum.
Marking için kullanılan alanlardan bir tanesi, dot1q header’ındaki CoS (Class of Service). 3 bitlik bir alandır ve 0 ile 7 arasında değerler alabilir. Cisco IP telefonlar gönderdikleri ses paketleri için bu alanı 5 yaparlar fakat bunun dışındaki paketler için default 0’dır.
Bu değerlerden 6 ve 7 reserve edilmiş durumdadır. Bu değerler protokoller tarafından kullanılacaktır. Bunun dışında ki değerler bizler tarafından atanabilir. Ama genel olarak ses paketlerinin 5, video konferans paketlerinin 4, RTP mesajlarının 3 olduğu gibi bilgileri, tablodan da görebiliyoruz. Şu unutulmamalıdır ki, atanan bu değerler paketlere öncelşk kazandırmaz. Paketleri seçmede bize yardımcı olur.
IP Precedence alan 3 bittir ve dolayısıyla 0 ile 7 arasında değerler alabilir. DSCP ve IP Precedence birbirleriyle uyumludur, beraber çalışabilirler. IP Precedence daha eski bir marking yöntemidir. IP Precedence değeri, ToS alanındaki 3 biti, DSCP ise 8 biti kullanmaktadır.
Tabi ki Ip Precedence’ı kaldırıp, artık DSCP değerlerini kullanacağız demek zor olacaktır. Bu sebeple DSCP’nin IP Precedence ile uyumlu olması gerekmektedir. Bu sebeple DSCP için kullanlacak olan 8 bitlik alan, 3 ayrı alana bölünmüştür. 3,3 ve 2 bitlik alanlar. Son 2 bit ECN (Explicit Congestion Notification) için ayrılmıştır ve henüz kullanılmamaktadır. 3’er bitlik ilk 2 alan ise bizim için son derece önemlidir.
6 bitlik alan bizlere 0 ile 63 arasında değerler sağlayacaktır. Komut satırında da bu şekilde görmek mümkündür. Ama aslında iki ayrı alan birbirinden bağımsız olarak kullanılmaktadır. Bu noktada 3 bitlik ilk alan Major alan olarak adlandırılabilir ve bu alan tamamıyla IP Precedence ile uyumludur. İkinci 3 bitlik alan ise Minor marking alanı olarak adlandırılabilir ve Drop Propability değerleri atanır.
Burada rakamlar ile çalışmanın zorluğunu azaltmak amacıyla Cisco IOS farklı ifadeler kullanılır. Şimdi onlardan bahsedeceğiz.
Default: Default değerdir ve tüm bitler 0’dır.
AF1, AF2, AF3, AF4 – AF1 Ip Precedence 1 ile, AF2 Ip Precedence 2 ile, AF3 Ip Precedence 3 ile, AF4 Ip Precedence 4 ile uyumludur.
EF: EF IP Precedence 5 ile uyumludur.
Drop Prppability alanlarıda işin içine dahil edildiğinde görülecektir ki, örneğin AF1 aslında AF11, AF12, AF13 şeklinde üç ayrı değerden oluşmaktadır. Buradaki ikinci sayılar Drop Propability değerleridir ve Minor bitlerin ilk iki bitinden ibarettir. Bu alandaki 3. bit her zaman 0 olarak kullanılır. Bu değer ne kadar yüksek ise paketin Drop edilme olasılığı o kadar yüksek demektir. Yani, AF12 ve AF13 DSCP değerlerine sahip iki paketten biri drop edilecek ise AF13 drop edilir.
AF ve EF dışında CS değerleri de vardır ki, DSCP değerlerinin tamamıyla IP Precedence gibi çalışmasını, değerlendirilmesini sağlar. Yani Drop Propability bitleri tamamıyla 0’dır.
Tabi ki bu değerleri bu şekilde kullanmak zorunlu değildir ve istenirse 0 ile 63 arasında ki değerler decimal olarak da paketlere atanabilir. Örneğin AF23 binary olarak 010 – 110 ‘a eşittir. Bu 6 bit decimale çevrildiğinde ise 22 olacaktır, ve 22 olarak kullanılabilir.
Aşağıdaki tabloda bütün bu değerleri bir özet olarak görebilirsiniz.
Kısaca bu değerlerden bahsettikten sonra artık sınıflandırma işlemlerini nasıl yapacağımızı gösterebiliriz. Classification işlemleri için Class-map komutu kullanılır. Bu komut ile verilen isimden sonra “match” komutu ile bu sınıf içerisine atılacak paketler seçilir.
Makalenin devami icin Login ya da Kayit olmalisiniz.
Hayrullah Kolukısaoğlu
Etiketler: class-map, Classification, DiffServ, DSCP, IP Precedence, NBAR, policy-map, QoS
“Quality of Service-Bölüm 3: Classification” için 0 Yorum yapılmış.